ORTALIK TOZ DUMAN

Nereden başlanabilir gelişmeleri yorumlamaya? Zor…

Dünya toz dumana karışıyor… Ne yazık ki daha da karışacağa benziyor…

Kuzeyinden güneyine, doğusundan batısına sanki göz gözü görmüyor, söz sözü tutmuyor!

İnsanlar doğaya ve canlılara ölümcül zararlar verirken, kendilerine de yaşamı zindan etmekten çekinmiyorlar!

Yıllardır çevreye ve canlılara bakıp, “Önümüzdeki günler, aylar, yıllar daha iyiye gider; insanlar akıllı varlıklar, bu çağda güzellikler, mutluluklar, huzur ve adalet getirir.” diye hep düşündüm. Umudumu kaybetmedim ama gidişatın beklediğim gibi olmadığını kaygıyla izlemek zorunda kaldım!

Eğitim, adalet, hak ve hukuk sistemiyle ilgili sorunlar en acımasız şekliyle devam ediyor… Şiddet, hoşgörüsüzlük ve gençler arasındaki işsizlik ürkütüyor!

Savaşlardan kazanan bir avuç insan yüzünden binlerce insan katlediliyor, evlerinden barklarından oluyor. Acı içinde kıvranıyorum.

Havasıyla, suyuyla, doğasıyla cennet olan güzel ülkemiz Türkiye’nin halkı ve gençlerimiz, işsizlikten ve pahalılıktan dolayı bu güzelliklerin farkına varamadıklarını, onları yaşayamadıklarını yana yakıla anlatıyorlar.

Gençler ülkeden kaçmaya, yaşlılar ise günlük gereksinimlerini karşılamaya çalıştıklarını anlatıyorlar.

Oysa Türkiye, bu güzelim verimli topraklarında herkese yetecek zenginliklere sahip bir ülke.

İnsanlar sokaklarda dolaşırken her an patlayacak, kavga etmeye hazırmış gibi bir görünüm sergiliyor. Saygı ve sevgi yorulmuş; herkes herkese düşman gözüyle bakıyor, yüzler gülmüyor…

Umudu kaybetmemek gerekiyor ama…

Sormadan da edemiyor insan:

Dünyamıza ve tabii ki ülkemize, dünyada “adalet ve huzur” ne zaman gelecek?

Yazarın tüm yazıları